تاثیر آسیب حاد کلیوی بر میزان مرگ ومیر براثر سکته ی مغزی
21 اکتبر 2015- محققان دانشگاه سینسیناتی( UC) با همکاری سایر محققان نشان دادند که میزان مرگ ومیر و نیاز به مراقبت های پرستاری طولانی مدت پس از بستری، برای بیمارانی که دچار سکته ی مغزی ایسکمیک وهموراژیک شده و از آسیب حاد کلیوی نیازمند به دیالیز رنج می برند، بالاتر است. نتایج این تحقیق درمجله ی Stroke، مجله ی انجمن قلب آمریکا منتشر گردید.
آسیب حاد کلیوی یا AKI به از دست دادن سریع عملکرد کلیوی گفته می شود که در بیماران بستری شده شایع است. این بیماری به دلایل مختلف از جمله فشارخون پایین، قرار گرفتن در معرض مواد، داروها یا مداخلات مضر برای کلیه و انسداد دستگاه ادراری بوجود می آید.
پرفسور Thakarاستاد دانشگاه و مدیر سنجش نفرولوژی و فشارخون درکالج UCمیگوید: به طور معمول هنگامیکه بیماران به دلیل بیماریهای قلبی- عروقی از جمله سکته مغزی در بیمارستان بستری می شوند در معرض خطر بسیار زیاد آسیب حاد کلیوی هستند، بسیاری از این بیماران مسن هستند و دارای عوامل خطر مستعد کننده به AKIنظیر دیابت می باشند، برخی از این افراد قبل از بستری در بیمارستان به مشکلات کلیوی شناخته شده یا تشخیص داده نشده ، مبتلا بوده اند.
او می افزاید: سایر عوامل مهمی که باید هنگام بستری این افراد بررسی شود، مداخلات تشخیصی یا درمانی است زیرا گاهی این مداخلات اثرات مضری بر کلیه ها داشته و به کلیه ها آسیب وارد می کنند.
دراین تحقیق اطلاعات مربوط به بیش از 4.6میلیون نفر که از سال 2002 تا 2011 به دلیل سکته ی ایسکمیک حاد(AIS) و سکته ی مغزی با خونریزی داخل مغزی(ICH) در بیمارستانهای سراسر کشور بستری شده بودند، بررسی گردید.
محققان دریافتند آسیب حاد کلیوی که نیاز به دیالیز دارد، به ترتیب در 1.5و 3.5 درصد از هر 1000 مورد بستری به دلیل AISو ICH اتفاق افتاده است.
سکته ی مغزی ایسکمیک نتیجه ی کاهش جریان خون به مغزاست که معمولاً به دلیل انسداد نظیر وجود لخته ایجاد می شود، درحالیکه سکته ی خونریزی دهنده در نتیجه ی خونریزی درمغز ایجاد می گردد.
در طی 10 سال تحقیق، محققان دریافتند تعداد بستریهایی که به دلیل AKI نیاز به دیالیز، پیچیده شده اند دو برابر شده است: از تقریباً 0.9درهرهزار بیمار در سال 2002 به 1.7 درهر هزار بیمار در سال 2011 برای سکته ی ایسکمیک و برای سکته ی هموواژیک از 2.1در هر 1000 نفر درسال 2002 به 4.3درهر هزار نفر در سال 2001 رسیده است(دو برابر).
دکتر Thakarمی گوید: در پذیرش بیماران AIS، آسیب حاد کلیوی نیازمند دیالیز، سبب افزایش 30 درصدی احتمال مرگ ومیر و افزایش 18 درصدی مشکلات جانبی (مراقبت های طولانی پرستاری پس از بستری یا خانه ی سالمندان) درمقایسه با بیمارانی که به آسیب حاد کلیوی مبتلا نبودند، شده است و بطورمشابه درپذیرش ICH، آسیب حاد کلیوی نیازمند دیالیز، سبب افزایش دو برابری احتمال مرگ و افزایش 74 درصدی مشکلات مرخص شدن از بیمارستان (مراقبت طولانی و خانه سالمندان ) درمقایسه با بیماران بدون AKIشده است.
دکتر Thakarمی گوید: ما می خواستیم بدانیم چه شرایطی سبب افزایش وقوع AKIدربیمارانی که سکته ی مغزی کرده اند می شود؟ آیا پزشکان می توانند بروز آسیب حاد کلیوی را در بیمارانی که با سکته ی مغزی در بیمارستان بستری می شوند، پیش بینی کنند؟
او می افزاید: ما دریافتیم فرکانس شرایطی مانند، sepsis، فیبریلاسیون دهلیزی، فشارخون بالا و سابقه ی بیماری مزمن کلیوی دربیماران مبتلا به آسیب حاد کلیوی بیشتر است. اگر بیماری به دلیل سکته در بیمارستان بستری شود و یکی از چهار شرایط فوق را داشته باشد، احتمال ابتلا به آسیب حاد کلیوی در او بیش از افرادی خواهد بود که به چنین مشکلاتی مبتلا نبوده اند.
دکتر Thakarمی گوید: هنگامیکه بیماری به دلیل سکته ی مغزی در بیمارستان بستری می شود مداخلات تشخیصی مانند CTاسکن یا آنژیوگرافی و سایر اقداماتی که دارای عوارض جانبی شناخته شده بر کلیه ها هستند برای این بیماران انجام می شود.
در این مطالعه بروی راههای اختصاص جلوگیری از AKIتحقیق نشده است اما این پژوهش برای افزایش آگاهی درباره ی بار واقعی و تأثیر AKI بر بیمارانی که دچار سکته شده اند، طراحی شده است.
دکتر Thakar می گوید: پزشکان باید به دقت عوامل مستعد کننده ی بیمار به AKIنظیر فشار خون بالا، بیماری مزمن کلیوی و مداخلات تشخیصی و درمانی که دارای اثرات منفی برعملکرد کلیه ها هستند را بررسی کنند.
دکتر تاکر می گوید: این تحقیق دارای محدودیت هایی است، ارتباطات گفته شده، مشاهداتی هستند و رابطه ی علیتی باهم ندارند و باید تحقیقات بیشتری برای تعیین نقش این ارتباط بر فرآیند مراقبت یا بیولوژی آنها یاهر دو صورت گیرد.
دکتر Thakarمی گوید: تحقیقات بیشتری برای بررسی ارتباط بین آسیب ایسکمیک و اندرکنش بالینی بین مغز و کلیه ها باید انجام شود. او می افزاید: ما نیاز به درک بهتری از تأثیر مداخلات درمانی برای نجات یک ارگان حیاتی (برای مثال آسیب ایسکمیک مغزی) برسایر ارگانهای حیاتی داریم. بار مالی AKI و سکته همچنان بر سیستم های مراقبت های بهداشتی با افزایش سن جمعیت درحال افزایش است وما به عنوان سیستم مراقبت بهداشتی باید خود را برای افزایش نیاز به ارائه مراقبتهای طولانی مدت و پیچیده از این بیماران آماده کنیم.